Пресек: Улитка на Склоне
Перец се спушти во огромната стара фотелја, ги испружи нозете, и навалувајќи се, мирно ги стави рацете на наслоните. „Но што стоите“, им се обрати на книгите. „Неработници! Зар вас поради тоа ве пишуваа? Известете, известете ме како оди сеидбата, колку е засеано? Колку е засеано: разумно, добро, вечно?! И какви се изгледите за жетва? [...]
